Misiaczek napisał:

Najkrócej jak tylko można: dla Sytych. To taki reduktor dysonansu psychicznego.

Zaliczyłeś, Misiaczku. Z podglądu procesu walecznego zgadywania wynika, że odgadłeś już przy "Stonce" z pytania pomocniczego, brawo!

Misiaczek napisał:

Tyle tylko, że jest i druga strona medalu: żywności jest nadmiar i jest już bardzo tania.[...]  Nikt przy zdrowych zmysłach na to nie pójdzie. Zwłaszcza, że efektem ubocznym takiego "dokarmiania" będzie zwielokrotnienie w bardzo krótkim czasie liczby dokarmianych.

Majaczy mi  też w tle trzeci (być może nie ostatni?) kant medalika - ew. nakarmienie Głodnych łączy się z utratą władzy Sytych. Jak to widzisz?

Misiaczek napisał:

Teoretycznie jest taka możliwość. Praktycznie jest to utopia.

Zgadzam się, ale...

Misiaczek napisał:

Mówimy w dodatku o kosztach jednorazowej akcji, a nie kosztach globalnego rozwiązania problemu głodujących, które się zwielokrotnią.

... ale to Ty mówisz o jednorazowej akcji - ja miałem na myśli właśnie (równie utopijne) rozwiązanie globalne.
A na początek możesz się zgodzić lub nie, że głodu się nie zlikwiduje nigdy, więc i udawane dokarmianie nie ma sensu.
Pod "globalnym rozwiązaniem" (nie mylić z "ostatecznym") rozumiem rozwiązanie systemowe polegające na nieudawaniu, że takie Akcje są organizowane właśnie w trosce o głodnych.  Czyli nieorganizowanie takich akcji w ogóle. Doprowadzenie do sytuacji, gdy nikomu takie akcje potrzebne nie będą, organizatorom przede wszystkim.
A takie postawienie kwestii w kontekście władzy jawi mi implikację, że władzę się ma wtedy, gdy jest się silnym, a silnym jest się wówczas, gdy można coś komuś dać lub zabrać.
Syty straci władzę nad Głodnym gdy Głodny zrozumie, że niczego darmo nie dostanie.

Teraz sytuacja w sms-owym skrócie wygląda tak, że Syci udają, że coś dają, a Głodni udają, że w to wierzą, bo nie widzą innego wyjścia. Co nie znaczy, że tego wyjścia, przynajmniej teoretycznie, nie ma.

Misiaczek napisał:

Dlatego będziemy uspokajać sumienia organizując Dni i robiąc masę pozornego hałasu, z którego nic nie wynika. To znacznie taniej kosztuje.

Pisz za siebie, ja nie organizuję żadnych Dni, jedynie  Marsze do Zwycięstwa. Dodam, że to są jedynie słuszne Marsze, bo zupełnie nikomu niepotrzebne, mnie też.

Dla mnie najtańszym sposobem jest rozumieć, że żadnym Dniem sumienia nie uspokoję, bo i potrzeby nie mam - nie mam poczucia winy.
Sumienia pewnie też nie, bo nawet nie wiem co to jest "sumienie"...?